به گزارش ایبنا، مقایسه ویژگیهای چک تضمین شده با چک رمزدار نشان میدهد که چکهای تضمین شده جایگزینی آسان و امن برای انتقال وجوه در شبکه بانکی است. دارنده چک تضمین شده میتواند از طریق شناسه صیادی ۱۶ رقمی، پیش از دریافت چک نسبت به استعلام آن اقدام کند، در حالیکه چک رمزدار چنین قابلیتی ندارد.
با توجه به اتصال چک تضمین شده به سامانه صیاد، امینت این چکها بالاتر و احتمال سواستفاده از آنها برای فعالیتهای مجرمانه و پولشویی کمتر است. دریافتکننده چک رمزدار باید به شعبه همان بانک در همان استان مراجعه کند، اما چک تضمین شده چنین محدودیتهایی ندارد؛ بنابراین از ۷ مهرماه ۱۴۰۵، چکهای تضمین شده به صورت آنی پرداخت میشوند و صدور چک رمزدار ممنوع است.
همچنین از ۱ دی ماه ۱۴۰۵، تبادل چک رمزدار در شبکه بانکی دیگر امکانپذیر نیست.
